Στις πρώτες εκατό ημέρες μετά από μια συμφωνία, το πρόβλημα φαίνεται συχνά να είναι έλλειψη αποφάσεων. Πιο συχνά, το πρόβλημα είναι η σειρά. Μια απόφαση σχετικά με το κοινό σύστημα ERP μπλοκάρει την κατάρτιση των γραμμών αναφοράς. Μια απόφαση σχετικά με το ποιος αποκτά την εμπορική εντολή μπλοκάρει κάθε συζήτηση με κοινούς πελάτες. Όσο κανείς δεν ονομάζει αυτή την εξάρτηση, δύο ομάδες περιμένουν ταυτόχρονα η μία την άλλη, χωρίς να το αντιλαμβάνεται κανείς.
Δεν είναι κάθε εκκρεμής απόφαση πρόβλημα. Κάποια ζητήματα μπορούν να περιμένουν χωρίς να παραλύσουν τα υπόλοιπα — ποια είναι αυτά και ποιος μπορεί να το αποφασίσει, περιγράφεται στη σελίδα σχετικά με τι μπορεί να περιμένει μέχρι μετά την Ημέρα 100. Μια μπλοκαρισμένη απόφαση είναι κάτι διαφορετικό: είναι μια απόφαση από την οποία εξαρτώνται άλλες αποφάσεις, και η οποία αποδεδειγμένα τις κρατά όμηρες. Η διαφορά δεν είναι πάντα ορατή από ένα μόνο τμήμα. Το τμήμα οικονομικών δεν βλέπει ότι η δική του αναμονή για μια επιλογή συστήματος καθυστερεί επίσης την ενσωμάτωση του ανθρώπινου δυναμικού, επειδή οι μισθοδοσίες εξαρτώνται από το ίδιο σύστημα. Αυτές οι συνδέσεις γίνονται ορατές μόνο όταν κάποιος τις χαρτογραφήσει ρητά, ανεξάρτητα από το τμήμα που τυχαίνει να έρχεται τελευταίο στη σειρά.
Το κόστος μιας μπλοκαρισμένης απόφασης σπάνια είναι ένα σταθερό ποσό ανά εβδομάδα. Εξαρτάται από τι έχει σταματήσει: μια τιμολογιακή συμφωνία που δεν μπορεί να αναθεωρηθεί όσο δεν έχει συγχωνευθεί το χαρτοφυλάκιο προϊόντων, έναν βασικό εργαζόμενο που αποχωρεί επειδή κανείς δεν του δίνει σαφήνεια σχετικά με τον ρόλο του, έναν πελάτη που μεταπηδά σε ανταγωνιστή επειδή δύο ομάδες πελατών αντιφάσκουν μεταξύ τους. Αυτοί δεν είναι αριθμοί που μπορούν να υπολογιστούν εκ των προτέρων. Μπορούν όμως να ταξινομηθούν: ποια απόφαση επηρεάζει πόσες άλλες αποφάσεις, και ποια είναι η φύση της ζημιάς αν διαρκέσει περισσότερο. Αυτή η ταξινόμηση — με βάση την αβεβαιότητα και τις συνέπειες, όχι με βάση ποιος φωνάζει πιο δυνατά — παρουσιάζεται στη σελίδα σχετικά με την ταξινόμηση αποφάσεων με βάση το κόστος αβεβαιότητας.
Στη χαρτογράφηση μπλοκαρισμένων αποφάσεων ανήκει μια ερώτηση που δεν πρέπει να παραλείπεται: πρέπει πράγματι αυτό το τμήμα να ενσωματωθεί; Η επίλυση μιας εξάρτησης μέσω της συγχώνευσης δύο συστημάτων δεν είναι αυτόματα καλύτερη από το να τα αφήσετε να συνυπάρχουν. Μερικές φορές ο ταχύτερος τρόπος για να αρθεί ένα μπλοκάρισμα είναι να αποφασιστεί ότι η ενσωμάτωση σε αυτό το σημείο δεν προσθέτει αξία. Αυτή η απόφαση δεν πρέπει να λαμβάνεται σιωπηλά επειδή κανείς δεν έθεσε την ερώτηση· πρέπει να τίθεται ρητά στο τραπέζι, μαζί με το ερώτημα πότε και με ποια σειρά.
Ένας κατάλογος μπλοκαρισμένων αποφάσεων είναι ήδη ασυμπλήρωτος την πρώτη ημέρα της ενσωμάτωσης, και γίνεται όλο και πιο ασυμπλήρωτος όσο λαμβάνονται περισσότερες αποφάσεις. Νέες εξαρτήσεις προκύπτουν μόλις επιλυθούν οι παλιές: το σύστημα έχει επιλεγεί, και τώρα αποδεικνύεται ότι η υλοποίηση εξαρτάται από μια σύμβαση προμηθευτή που είναι ακόμα σε ισχύ. Κάποιος πρέπει να διατηρεί αυτόν τον χάρτη επικαιροποιημένο, όχι ως μία εφάπαξ άσκηση την πρώτη εβδομάδα, αλλά ως συνεχή εργασία — διαφορετικά το μπλοκάρισμα απλώς μετακινείται σε άλλο σημείο. Ποιος αναλαμβάνει αυτόν τον ρόλο και πώς αυτό το άτομο αποτρέπει τον χάρτη από το να γίνει ο ίδιος μια καθυστερητική γραφειοκρατία, περιγράφεται στη σελίδα σχετικά με τη διατήρηση της λειτουργικότητας του γραφείου ενσωμάτωσης.
Οι μπλοκαρισμένες αποφάσεις είναι συχνά ο λόγος που ένα σχέδιο για την Ημέρα 100 δεν επιτυγχάνεται, όχι επειδή το σχέδιο ήταν λάθος, αλλά επειδή μια εξάρτηση υποτιμήθηκε. Ποιες αποφάσεις πρέπει σε κάθε περίπτωση να ανήκουν στις πρώτες εκατό ημέρες και ποιος επιβλέπει ότι πράγματι λαμβάνονται, περιγράφεται στη σελίδα σχετικά με τις αποφάσεις στις πρώτες εκατό ημέρες. Τι να κάνετε αν τελικά δεν επιτευχθεί η προθεσμία — ποιες αποφάσεις προτεραιοποιούνται τότε εκ νέου και ποιος το αποφασίζει — περιγράφεται στη σελίδα σχετικά με τη μη επίτευξη της Ημέρας 100. Η επισήμανση ενός μπλοκαρίσματος δεν είναι το ίδιο με την επίλυσή του, αλλά χωρίς επισήμανση η καθυστέρηση παραμένει αόρατη μέχρι τη στιγμή που πρέπει να παραδοθεί η αναφορά.
Οι γεννήτριες και το γραφείο ενσωμάτωσης του mergerintegration.net δομούν αυτές τις εξαρτήσεις: χαρτογραφούν ποια απόφαση περιμένει ποια άλλη απόφαση, και ποιο τμήμα του οργανισμού παραλύει εξαιτίας αυτού. Αυτό δεν αποτελεί ιστορικό επιδόσεων — δεν υπάρχει υλοποιημένο έργο στο οποίο βασίζεται αυτό το εργαλείο, και αυτό δεν υποδηλώνεται εδώ. Είναι ένας τρόπος να θέσετε την ερώτηση με σαφήνεια πριν η καθυστέρηση γίνει ορατή σε αριθμούς που κανείς δεν μπορεί πλέον να διορθώσει. Όποιος θέλει να εργαστεί με αυτό, μπορεί να εγγραφεί στη λίστα αναμονής· το εργαλείο βρίσκεται υπό κατασκευή.
Ένα μέρος του χρόνου που χάνεται σε μπλοκαρισμένες αποφάσεις, ξοδεύεται σε εργασία που οι άνθρωποι κάνουν χειρωνακτικά ενώ θα μπορούσε να γίνει και αυτόματα: η συγχώνευση λιστών πελατών, η σύγκριση όρων συμβάσεων, η διατήρηση ενός χάρτη εξαρτήσεων που αλλάζει μετά από κάθε συνάντηση. Η σάρωση εργασιών της FTE TO AI υπολογίζει για κάθε εργασία ποιο μέρος της μπορεί να αναληφθεί από την AI, κάνοντας έτσι ορατό πού απελευθερώνεται capaciteit που διαφορετικά θα μπορούσε να αφιερωθεί στην ίδια την ενσωμάτωση.
Vraag maar wat er op Day 1 moet staan, of wat integreren juist kapotmaakt.
Answers come from this site’s knowledge base. Not tailored advice, and not a scan of your company.