Post-merger integratie
Op de startpagina staat de kernvraag: wat moet er op Day 1 staan, en wie draagt de synergie die op papier klopt. Deze pagina laat zien hoe de tool daar stap voor stap invulling aan geeft, van de eerste intake tot het dashboard dat na de deal blijft draaien.
U levert aan wat er over de deal al vastligt: de deal thesis, de belangrijkste waardebronnen, en de entiteiten die samenkomen. Dat kan een investeringsmemo zijn, een term sheet, of gewoon een lijst met aannames die tot nu toe alleen mondeling bestonden.
De intake is opgedeeld in blokken — thesis, waardebronnen, entiteiten, contactpersonen per organisatieonderdeel — en die blokken kunnen apart worden ingevuld door verschillende mensen. De corporate developer vult het deal-thesis-blok, de financieel verantwoordelijke de waardebronnen, HR of legal de entiteitsgegevens. Niemand hoeft in één sessie het complete plaatje te kennen; de tool voegt de blokken samen tot één dossier.
De tijd gaat hier vooral zitten in het ophalen van bestaande documenten en het scherp krijgen van wat de deal thesis feitelijk beweert, niet in het invullen van velden zelf.
Wat er binnenkomt uit de intake wordt hier omgezet in een synergiebasislijn: een lijst waarin elke genoemde synergie wordt losgetrokken in vier onderdelen — de bron, de eigenaar, de tijdlijn en een toetsbare aanname. Een synergie die alleen bestaat als "kostenbesparing op inkoop" wordt hier gedwongen tot een vorm die uitlegbaar blijft: welke inkoopcategorie, wie is er verantwoordelijk, wanneer moet het zichtbaar zijn, en wat is de aanname die achteraf te checken is.
Dat uitlegbaar blijven is het uitgangspunt van heel wat het is: de tool voegt niets toe dat niet uit de aangeleverde gegevens is af te leiden. Er wordt geen synergiehoogte voorspeld en geen slagingskans berekend — alleen zichtbaar gemaakt wat toegewezen is en wat nog zwevend is.
De wizard doorloopt de synergieën één voor één; hoeveel tijd dat kost hangt af van hoeveel synergieën er zijn opgevoerd en hoe scherp de eigenaar en tijdlijn al vaststonden vóór de intake.
Uit de entiteitsgegevens en de synergiebasislijn worden twee documenten opgebouwd. Het Day 1-plan is een checklist-dataset over rechtsvorm, contracten, betalingen, toegang en communicatie — de zaken die op de eerste dag simpelweg moeten werken, ongeacht de strategie. Het Day 100-plan sorteert besluiten op onzekerheidskosten: wat kost het meest als het te lang blijft hangen, en wat kan wachten zonder dat de waarde wegloopt.
Hier zit ook de vaste vraag per onderdeel over wat wél en wat níet geïntegreerd wordt — omdat integreren zelf waarde kan vernietigen als het verder gaat dan de deal thesis rechtvaardigt. De generator dwingt die vraag af per checklistonderdeel, in plaats van die als losse discussie te laten liggen.
Als de plannen staan, functioneert het integratiekantoor zelf als tool. Benefit-tracking per synergie met stoplichten en klokken laat zien welke synergie op schema loopt en welke stilvalt. Er is een beslisforum-agenda, een overzicht van afhankelijkheden tussen werkstromen, en een sleutelpersonen-risicolijst die op rol is gebaseerd — wie draagt kennis die nergens anders zit, niet wie goed of slecht presteert.
Dit dashboard loopt door tot de maandelijkse herijking: de synergiebasislijn en de klokken worden opnieuw tegen de werkelijkheid gelegd, zodat afwijkingen vroeg zichtbaar worden in plaats van pas bij de jaarafsluiting. Bij opeenvolgende overnames kan de standaard-100-dagenaanpak worden vastgelegd als herbruikbare configuratie, zodat de volgende deal niet weer bij nul begint.
Een tweede of derde doorloop van dezelfde synergiebasislijn — bijvoorbeeld drie maanden later — laat zien welke aannames stand hebben gehouden en welke eigenaren en tijdlijnen zijn opgeschoven. Dat is geen voorspelling van het eindresultaat, maar een vergelijking tussen wat was toegewezen en wat er feitelijk is gebeurd. Bij een reeks overnames is diezelfde herhaling ook de basis voor de herbruikbare Day 1/Day 100-configuratie: patronen die telkens terugkomen, hoeven niet elke keer opnieuw te worden uitgevonden.
Er is geen uitgevoerd PMI-traject om als referentie te tonen; de tool structureert het dossier, ze bewijst geen staat van dienst. De synergiebasislijn maakt aannames toetsbaar, maar garandeert geen synergie-realisatie — wat er werkelijk wordt gerealiseerd hangt af van uitvoering, marktomstandigheden en besluiten die buiten de tool vallen. En de sleutelpersonen-risicolijst is rol-gebaseerd: ze bevat geen oordeel over individuen, alleen zichtbaarheid over waar kennis geconcentreerd zit.
Wie de drie documenten en het dashboard zelf wil gebruiken, krijgt sjablonen voor beslisfora en communicatie erbij. Wie liever een deel begeleid laat verlopen, kan een partner inschakelen op organisatieontwerp, cultuur en leiderschap, terwijl de tool het dossier blijft voeren. En wie het integratiekantoor volledig wil uitbesteden, kan een partner het laten bemensen — op de eigen machine, met dezelfde datastructuur. Meer over wat deze drie routes concreet opleveren staat op de pagina uitkomsten, en de achtergrond bij synergieplanning en Day 1-checklists is te vinden in de kennisbank.
Dit alles blijft op papier totdat het is vertaald naar wie welke taak op welk moment uitvoert, in welk systeem. Die vertaalslag — van dossier naar uren, taken en tooling — is precies waar de werkscan van FTE TO AI begint.
Vraag maar wat er op Day 1 moet staan, of wat integreren juist kapotmaakt.
Antwoorden komen uit de kennisbank van deze site. Geen advies op maat, en geen scan van uw bedrijf.